วันอังคารที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

-`๏ ่- ความพยายาม คืออะไร -`๏ ่-



วันนี้ ปลาเข็ม อายุ ๑ ขวบ ๑๑ เดือนแ้ล้ว เดือนหน้า จะครบ ๒ขวบในวันที่ ๒๑ มีนาคม... ตลอดจะสองปีที่ผ่านมาเราไม่ได้้ นำสิ่งต่างๆ ที่เราอยากใส่ในหัวเขาอย่างเดียว แต่ในมุมกลับ เขากลับนำบางสิ่งที่เราเคยมีปัญหากับความคิดของตัวเองกลับมาเป็นคำตอบให้ ปี๊กับมี๊ด้วย ลองยกตัวอย่างสนุกๆ เพื่อให้เห็นภาพ ...

๑. หยุดอยู่บ้านวันหนึ่ง มี๊ ไปทำงาน ถึง ปี๊ทำกับข้าวให้ปลาเข็ม
(แฮะๆ ..จริงๆแล้วคือ อุ่นกับข้าวที่มี๊ทำไว้ให้ตอนเช้าให้ปลาเข็มกิน แต่ขอเรียกแบบเท่ห์ๆ ) การทานข้าวของปลาเข็มค่อนข้างเต็มยศ คือ จะนั่งบนเก้าอี้ของเขา (โต๊ะพระราชทานมาลุงปู-วิจิตร) ปลาเข็มใช้อวัยวะทุกอย่างในการกินข้าว ๑มื้อ ไม่ว่าจะเป็น มือบ้าง ช้อนบ้าง หรือเอาหน้าก้มลงไปเลียกินกับข้าวที่เขาทำตกบนโต๊ะบ้าง ความเลอะเทอะกระจายกินบริเวณ รัศมี ๑ เมตร รอบตัวเธอ

แรกๆ รู้สึกเหนื่อย และกลัวกับการป้อนข้าวลูกอย่างแรง.. เพราะอยากป้อนแบบในหนัง คือ ป้อนคำ เคี้ยวเสร็จ อ้าปากรอคำต่อไป หรือใช้ช้อนให้ไม่เลอะ (ฝันกลางวันของพ่อมือใหม่คนหนึ่ง)

ครั้งนึง สังเกตว่า เมื่อปลาเข็มปฏิบัติในสิ่งที่นอกเหนือจากที่บอกได้ เช่น การสลับมือจับช้อน หรือการใช้มือจับกำก้อนข้าว พร้อมกับอีกมือถือช้อนตักกับข้าว สลับป้อนอาหารเข้าปากได้ เขาจะยิ้มดีใจ เลยบรรลุขั้นแรกของการปรับจิตให้เป็นสุขว่า "ความสุขต่างหากที่เป็นแรงขับให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนสำเร็จ"


๒. อีกวีรกรรมหนึ่งที่เรียกเสียงฮา คือ ไปทานสุกี้ เรือนเพชรกัน ปลาเข็มนั่งมอง คุณปู่ คุณย่า ใช้ตะเกียบ อยู่พักใหญ่....ตะเกียบจึงเป็นโจทย์ใหม่สุดในชีวิตเขาเวลานั้น เขาร้องขอใช้ตะเกียบด้วย... ได้เลย..ปี๊จัดให้ เขาพยายามของเขาเองที่จะใช้ตะเกียบตักลูกชิ้นที่ตัดไว้ในถ้วยเขาขึ้นมา แต่ไม่สำเร็จหลายครั้ง .. เขาจึงลองใหม่ โดยใช้มืออีกข้างหยิบลูกชิ้นจากถ้วยวางบนตะเกียบคู่ที่ถือติดกันไว้ บังเอิญว่าลูกชิ้นตั้งอยู่ในตำแหน่งที่ตะเกียบคู่แนบอยู่ได้ ปลาเข็มจึง รีบเอาเข้าปาก สำเร็จ

ปลาเข็มดีใจมากๆ หันมาหัวเราะดีใจกับทุกคนในโต๊ะที่กำลังมองดูเขาอยู่ ...

เขายังไม่หน่ำใจ โชว์ต่อ แต่คราวนี้ตำแหน่ง ตะเกียบไม่อยู่ในระนาบที่จะวางลูกชิ้นได้อีก วางทีไร ตกทุกทีไป

มาถึงตอนนี้เราทุกคนในโต๊ะ กำลังคิดว่าเขาจะยอมแพ้ หรือว่า จะทำสำเร็จอีกหรือไม่ ...และแล้ว สิ่งที่เราเห็นคือ ปลาเข็มเอามือขวารวบถือตะเกียบ แต่ เอามือซ้ายที่ถือลูกชิ้นไปชนติดก้ับตะเกียบแล้วด้วยมือทั้งสองก็พาลูกชิ้นเขาปากไป พร้อมทำหน้าสะใจ
เย้!


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น